لغت نامه دهخدا
یطق. [ ی َ طَ ] ( معرب، اِ ) کلمه ای است معرب که به معنی گروهی از سپاهیان که خیمه ملک را شباهنگام در سفر حمایت کنند استعمال شده است. ابن مطروح گوید:
ملک الملاح تری العیو-
ن علیه دائرة یطق
و مخیم بین الضلو-
ع و فی الفؤاد له سبق.
ابن خلکان کلمه مزبور را چنین تفسیر کرده است، لکن اصل آن یاطاغ است و آن لفظی ترکی است. ( از تاج العروس ).یتاق. یطاق.