گویسه

گویسه. [ گ َ س َ / س ِ ] ( اِ ) به معنی گویس باشد که ظرف و انای شیر و ماست است. ( برهان ). رجوع به گاودوش و گویش و گویشه شود.

( اسم ) ۱ - ظروف شیر و ماست و دوغ. ۲ - چوبی که بدان دوغ را جهت بر آوردن مسکه زنند شیرزنه.
بمعنی گویس باشد که ظرف وانای شیر و ماست است.