لغت نامه دهخدا
کروبیم. [ ک َ ] ( ع اِ ) عبرانی کروبیون و کروبی است. ( از اقرب الموارد ذیل کروبیون ). فرشتگانی هستند که از حضور خدا فرستاده می شوند یا اینکه همواره در حضورش حاضر می باشند و چنانکه گفته شده است ایشان دارای دو بال هستند. ( قاموس کتاب مقدس ). رجوع به کروبیون و کروبیان شود.