لغت نامه دهخدا
پداندر. [ پ َ اَ دَ ] ( اِ مرکب ) ناپدری. شوی مادر. پدراندر:
از پدر چون از پداندر دشمنی بیند همی
مادر از کینه بر او مانند مادندر شود.لبیبی.
پداندر. [ پ َ اَ دَ ] ( اِ مرکب ) ناپدری. شوی مادر. پدراندر:
از پدر چون از پداندر دشمنی بیند همی
مادر از کینه بر او مانند مادندر شود.لبیبی.