لغت نامه دهخدا
مؤثف. [ م ُ ءَث ْ ث ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از تأثیف. ( از منتهی الارب، ماده اث ف ). نهنده. ( آنندراج ). آن که دیگ را بر دیگدان و بر سه پایه می نهد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تأثیف شود.
مؤثف. [ م ُ ءَث ْ ث َ ] ( ع ص ) مرد کوتاه پهناور و نازک پرگوشت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
