مهیره
لغت نامه دهخدا
( مهیرة ) مهیرة. [ م َ رَ ] ( ع ص ) زن آزاد گران کابین. ( منتهی الارب ). کدبانو. ( زمخشری ). ج، مهائر. حره. مملوکة. مقابل امه. زن اصلمند. زن اصیل زاده. زن کدبانو: فیقولون انه [ ان اسقلبیوس ] ابن افوللن و بنت فلاغواس قورونس مهیرته. مهیره ایام که از مهرم به جان می نهاد... ( نفثةالمصدور ص 112 چ یزدگردی ).
فرهنگ معین
(مَ رَ یا رِ ) [ ع. مهیرة ] (اِ. ) ۱ - زن، کدبانو. ۲ - زن اصل زادة گران کابین.
فرهنگ عمید
۱. گران کابین (زن ).
۲. کدبانو.
فرهنگ اسم ها
اسم: مهیره (دختر) (عربی) (تلفظ: mahire) (فارسی: مَهیره) (انگلیسی: mahire)
معنی: زن کدبانو، زن اصیل زاده
ویکی واژه
مهیرة
زن، کدبانو.
زن اصل زادة گران کابین.