لغت نامه دهخدا
منهدن. [ م ُ هََ دِ ] ( ع ص ) سست گردانده از قصد خود. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه در عزم خود سست میگردد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انهدان شود.
منهدن. [ م ُ هََ دِ ] ( ع ص ) سست گردانده از قصد خود. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه در عزم خود سست میگردد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به انهدان شود.