لغت نامه دهخدا
ممتلس. [ م ُ ت َ ل َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از امتلاس. ( از منتهی الارب ). گم شده و ناپدیدشده. || خیره چشم. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتلاس شود.
ممتلس. [ م ُ ت َ ل َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از امتلاس. ( از منتهی الارب ). گم شده و ناپدیدشده. || خیره چشم. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتلاس شود.