امتلاس

لغت نامه دهخدا

امتلاس. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) خیره کردن بینایی را. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). بطور مجهول استعمال شود بمعنی خیره شدن چشم. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ). اختطاف.