ملظ

ملظ. [ م ُ ل َظظ ] ( ع ص ) لازم الاجرا و کردنی. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به الظاظ شود.
ملظ. [ م ُ ل ِظظ ] ( ع ص ) مبرم و الحاح کننده در سؤال. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ستیهنده. || لازم گیرنده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به الظاظ شود.
- ملظبه؛ ملازم آن. ( از اقرب الموارد ).