مستوکع

مستوکع. [ م ُ ت َ ک ِ ] ( ع ص ) مشک که از آن چیزی روان نگردد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || آنکه معده وی سخت شده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || جوجه سطبرشده. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به استیکاع شود.