لغت نامه دهخدا
مرتثد. [ م ُت َ ث ِ ] ( ع ص ) بر هم نهنده رخت. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پهلوی همدیگر نهنده متاع و رخت. ( ناظم الاطباء ). یقال: ترکهم مرتثدین ما تحملوا بعد؛ أی ناضدین متاعهم علی اهبة. ( متن اللغة ). یعنی گذاشتم قوم را درحالی که بر هم می نهادند متاع را. ( از منتهی الارب ).
