لغت نامه دهخدا
لف لف خوردن. [ ل َ ل َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) با تمام دهان خوردن. لاف لاف خوردن:
شتر در خواب بیند پنبه دانه
گهی لف لف خورد گه دانه دانه.
لف لف خوردن. [ ل َ ل َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) با تمام دهان خوردن. لاف لاف خوردن:
شتر در خواب بیند پنبه دانه
گهی لف لف خورد گه دانه دانه.
(لَ لَ. خُ دَ )(مص م. ) با تمام دهان خوردن.
با تمام دهان خوردن. لاف لاف خوردن
با تمام دهان خوردن.