لغت نامه دهخدا
طفف. [ طَ ف َ ] ( ع اِ ) طفاف. طف. پُری پیمانه تا سر آن. || آنچه بر سر پیمانه باشد بعد پُری، یا آن جمام پیمانه است، یا پُری آن. ( منتهی الارب ).
طفف. [ طَ ف َ ] ( ع اِ ) طفاف. طف. پُری پیمانه تا سر آن. || آنچه بر سر پیمانه باشد بعد پُری، یا آن جمام پیمانه است، یا پُری آن. ( منتهی الارب ).
[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)