صفت قلقله

[ویکی فقه] صفت قلقله به رها شدن صدای حرف از مخرج آن در حالت سکون اطلاق می شود و از صفات فرعی حروف می باشد.
«قلقله» از صفات فرعی حروف، در لغت به معنای جنبش و تحریک، و در اصطلاح علم تجوید عبارت است از رها شدن صدای حرف از مخرجش در حالت سکون. با این صفت، کسره ضعیف یا در برخی جاها هنگام تلفظ، فتحه ظاهر خواهد شد؛ مانند: تلفظ «ب» در کلمه «سبحان» که ساکن است؛ ولی با صفت قلقله، مایل به کسره خوانده می شود.
اقسام قلقله
قلقله بر دو قسم است؛۱. قلقله صغرا: حرف قلقله در میان کلمه است؛ مانند: «سبحان».۲.، قلقله کبرا: حرف قلقله در آخر کلمه است؛ مانند: «باب».
تفاوت قلقله کبرا به قلقله صغرا
قلقله کبرا از قلقله صغرا قوی تر و محکم تر است؛ زیرا قلقله آن آشکارتر از زمانی است که حرف قلقله در وسط کلمه باشد.
علت پدید آمدن صفت قلقله
...