صاریه
لغت نامه دهخدا
( صاریة ) صاریة. [ ی َ ] ( ع ص ) چاهی که آب آن از دیرماندگی برگردیده رنگ و برگشته مزه باشد. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با صاریه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در کشتیهای قدیمی، صاریه با استحکام بسیار زیادی ساخته میشد تا بتواند وزن زیاد بادبانها را در میان امواج سهمگین دریا تحمل کند.
💡 سربازان در میدان نبرد، صاریه نیزهای بلند خود را با دقت بالا به سمت دشمن نشانه گرفته بودند تا در حمله موفق باشند.
💡 باد شدید باعث شد که صاریه کشتی به شدت بلرزد و تمام خدمه با نگرانی به وضعیت پایداری این سازه نگاه کنند.