شجیره
مترادفها
درخت، گیاه
لغت نامه دهخدا
( شجیرة ) شجیرة. [ ش َ رَ ] ( ع ص ) مؤنث شجیر. جای پردرخت. ( از اقرب الموارد ): ارض شجیرة؛زمین درختناک. ( منتهی الارب ). و رجوع به شجیر شود.
شجیرة. [ ش ُ ج َ رَ ] ( ع اِ مصغر ) درختک. ( یادداشت مؤلف ). درختچه.
جمله سازی با شجیره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در اشعار کلاسیک فارسی، شاعر بارها از واژه شجیره برای توصیف درختان و گیاهان در باغهای بهشتی و طبیعت پرجنبوجوش استفاده کرده است.
💡 او در میان آن شجیره پربرگ و سایهسار، نشست و با آرامش کامل به تماشای غروب خورشید در دشتهای وسیع و پهناور مشغول شد.
💡 متن قدیمی کتاب بر روی طرحی از یک شجیره بسیار زیبا و ظریف نقش بسته بود که هنرمند با دقت فراوان آن را ترسیم کرده بود.