لغت نامه دهخدا
رختج. [ رَ ت َ ] ( معرب، اِ ) راختج. جامه ای که به نیشابور کردندی. ( یادداشت مؤلف ) ( از دزی ج 1 ص 518 ).
رختج. [ رَ ت َ ] ( معرب، اِ ) راختج. جامه ای که به نیشابور کردندی. ( یادداشت مؤلف ) ( از دزی ج 1 ص 518 ).
یا راختج جامه ای که به نیشابور کردندی ٠