لغت نامه دهخدا
درواسنج. [ دَرْ س َ ] ( معرب، اِ ) معرب دروازه گاه. چیزی که پیش کوهه زین از زیادت پهلوی زین است. ( منتهی الارب ). در تاج العروس درواسنج و در اقرب الموارد درواسبخ ضبط شده است. صاحب تاج العروس می نویسدصاحب تکمله آنرا بصورت دَرْواسْبَج ضبط کرده است.
