لغت نامه دهخدا
خروک. [ خ َ ] ( اِ ) گیاهی باشد که زنان جهت زیاد شدن شیر خورند. ( برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جهانگیری ).
خروک. [ خ ُرْ وَ ] ( اِ ) سرگین گردانک را گویند که خنفساست و آنرا بشیرازی خروک تس کس گویند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
