لغت نامه دهخدا
ثمراء. [ ث َ ] ( ع اِ ) ج ِ ثَمرة.
ثمراء. [ ث َ ] ( ع اِ ) نام درختی است. || درخت میوه ناک. || زمین بسیارمیوه.
ثمراء. [ ث َ ] ( اِخ ) نام پشته ای است کناره طائف متصل سراة. ( منتهی الارب ). با باء نیز روایت شده است. ( ثبراء ). ( مراصد الاطلاع ).
