تخییط

لغت نامه دهخدا

تخییط. [ ت َخ ْ ] ( ع مص ) سپیدی در سر پدید آمدن. ( تاج المصادر بیهقی ).آمیختن سپیدی موی با سیاهی، مانند خیوط گشتن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( آنندراج ).