لغت نامه دهخدا
تتشیه. [ ت ُ ت ُ ی ی َ ] ( اِخ ) مدرسه ای نزدیک به عقار التتشی، اصحاب ابوحنیفه را. منسوب به خمارتگین. ( معجم البلدان ج 2 ص 366 ). رجوع به تتش و تتشی شود.
تتشیه
فرهنگ فارسی
مدرسه نزدیک به عقار التتشی اصحاب ابی حنیفه را منسوب به خمارتکین.