تارپین
لغت نامه دهخدا
تارپین. [ پ ِ ی ِ ] ( اِخ ) قطعه سنگ بزرگ و مرتفعی که جنایتکاران را در روم قدیم روی آن فرومیانداختند. رجوع به تارپیا شود.
جمله سازی با تارپین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هنرمندان نقاش معمولاً از تارپین برای رقیق کردن رنگهای روغنی و همچنین تمیز کردن قلمموهای خود پس از اتمام کار در آتلیه استفاده میکنند.
💡 در صنایع رنگسازی، استفاده از تارپین میتواند به بهبود ویژگیهای پخششوندگی رنگ و کنترل ویسکوزیته محصول نهایی کمک شایانی نماید.
💡 هنگام کار با تارپین، حتماً باید در محیطی با تهویه مناسب حضور داشت تا از استنشاق بخارات شیمیایی آن جلوگیری به عمل آید.