لغت نامه دهخدا
بیجمالی. [ ج َ ] ( حامص مرکب ) نازیبائی و بدصورتی. ( ناظم الاطباء ). زشتی. نارسائی: دیگر عروس فکر من از غایت بیجمالی سر برنیارد... ( گلستان ).
بیجمالی. [ ج َ ] ( حامص مرکب ) نازیبائی و بدصورتی. ( ناظم الاطباء ). زشتی. نارسائی: دیگر عروس فکر من از غایت بیجمالی سر برنیارد... ( گلستان ).