لغت نامه دهخدا
( بنوالکریهة ) بنوالکریهة. [ ب َ نُل ْ ک َ هََ ] ( ع اِ مرکب ) جنگیان و سلحشوران که به این شغل شهرت پیدا کرده اند. کریهه؛ کار مکروه و منفور است که جنگ باشد. ( المرصع ).
( بنوالکریهة ) بنوالکریهة. [ ب َ نُل ْ ک َ هََ ] ( ع اِ مرکب ) جنگیان و سلحشوران که به این شغل شهرت پیدا کرده اند. کریهه؛ کار مکروه و منفور است که جنگ باشد. ( المرصع ).
جنگیان و سلحشوران که به این شغل شهرت پیدا کرده اند ٠ کریهه کار مکروه و منفور است که جنگ باشد ٠