در شکل مضارع مجهول، «یحلون» به معنای «آراسته میشوند» یا «زیورآلات بر تن میکنند» است و اشاره به زیباسازی و خودآرایی دارد. این واژه در قرآن و متون دینی نیز آمده و اغلب درباره اهل بهشت یا کسانی که به زیبایی و تزئین در بهشت دست میزنند به کار رفته است. در بهشت، کسانی که «یحلون» میشوند، با دستبندها و زیورهای مخصوص و طلای ویژه آراسته میشوند. در مجموع، «یحلون» یعنی آراسته شدن، زیور پوشیدن و تزئین خود با جواهر و زیور، و ریشه لغوی آن به «تحلیه» باز میگردد که معنای خودآرایی و زیورآرایی دارد.
یحلون
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی یُحَلَّوْنَ: آراسته می شوند (مضارع مجهول از باب تفعیل است و مصدر آن تحلیه است و تحلیه به معنای خودآرایی است )
معنی لَا یَحِلُّونَ: حلال نیستند(اصلش ازکلمه حل به معنای باز کردن گره است)
ریشه کلمه:
حلی (۹ بار)
(بر وزن فلس) زیور جمع آن حلّی (به ضمّ اوّل و کسر دوّم و به کسر اوّل و دوّم) است چنانکه در اقرب گفته است. قوم موسی بعد از وی از زینت آلات خود گوسالهای ساختند. در بهشت زینت داده میشوند با دستبندهای مخصوص از طلای بخصوصی. حلیه نیز به معنی زیور است
