گنده عرق

لغت نامه دهخدا

گنده عرق. [ گ َ دَ / دِ ع َ رَ ] ( ص مرکب ) گنده خوی. آنکه عرقش عفن است. و رجوع به گنده خوی شود.

فرهنگ فارسی

آنکه عرق بدنش بد بو باشد.
گنده خوی. آنکه عرقش عفن است.