لغت نامه دهخدا
( گذار آوردن ) گذار آوردن. [ گ ُ وَ دَ ] ( مص مرکب ) گذشتن. عبور کردن، مرور کردن:
نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم.حافظ.عماری دار لیلی را که مهدماه در حکم است
خدایا در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد.حافظ.
