کیود

کیود. [ ک َ ] ( اِ ) به معنی کیو است که ماده و سبب و علت باشد. ( از برهان ). به معنی ماده و سبب و علت باشد. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). از برساخته های فرقه آذرکیوان است. رجوع به فرهنگ دساتیر ص 262 شود.