کیازند. [ زَ ] ( اِ مرکب ) به معنی پادشاه بزرگ و عظیم باشد، چه کیا پادشاه و زند بزرگ و عظیم را گویند. ( برهان ). به معنی پادشاه بزرگ و عظیم الشأن است، چه کیا به معنی پادشاه و زند به معنی عظیم و بزرگ آمده است و کتاب خدا را که پارسیان معتقد بوده اند به این معنی زندخواندند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). پادشاه. ( اوبهی ).
(زَ )(ص مر. )پادشاه بزرگ و عظیم الشأن.
پادشاه بزرگ و عظیم الشان.
به معنی پادشاه بزرگ و عظیم باشد چه کیا پادشاه و زند بزرگ و عظیم را گویند ٠ به معنی پادشاه بزرگ و عظیم الشان است چه کیا به معنی پادشاه بزرگ و عظیم الشان است چه کیا به معنی پادشاه و زند به معنی عظیم و بزرگ آمده است و کتاب خدا را که پارسیان معتقد بوده اند به این معنی زند خواندند ٠
اسم: کیازند (پسر) (فارسی) (تلفظ: kiya-zand) (فارسی: کیازند) (انگلیسی: kiya-zand)
معنی: پادشاه بزرگ
پادشاه بزرگ و عظیم الشأن.