کوچانیدن
مترادفها
کوچ دادن
متضادها
ساکن کردن، مستقر کردن
لغت نامه دهخدا
کوچانیدن. [ دَ ] ( مص ) کوچ کردن کنانیدن و کوچ کردن. ( ناظم الاطباء ). کوچ دادن. ( فرهنگ فارسی معین ). به کوچ واداشتن. انتقال دادن مردمی را از جایی به جایی. به کوچ واداشتن ایلی و طایفه ای را از جایی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): علما و فضلا و مهندسان و هنرمندان را کوچانیده قرین اعزاز و احترام به ماوراءالنهر رسانید. ( حبیب السیر جزو سوم از ج 3 ص 124 ). رجوع به کوچ دادن شود.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) کوچ دادن: کوچانیدن ارامنه از ارمنستان بدستور شاه عباس بزرگ.
جمله سازی با کوچانیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در قدیم، بسیاری از اقوام عشایر به دلیل کمبود منابع آبی و مراتع، مجبور بودند برای یافتن چمنهای تازه، گلههای خود را به مناطق دیگر کوچانیدن.
💡 دولت برای مدیریت بهتر جمعیت در مناطق پرجمعیت، برنامههای مختلفی را برای کوچانیدن برخی از ساکنان به شهرهای جدید و مناطق کمتر توسعهیافته در نظر گرفته است.
💡 وقتی شرایط اقلیمی در منطقه تغییر کرد، بسیاری از پرندگان مهاجر شروع به کوچانیدن به سمت مناطق گرمتر کردند تا از سرمای شدید زمستان در امان بمانند.