واژه «کلانشیم» در زیستشناسی به نوعی بافت گیاهی گفته میشود که نقش اصلی آن ایجاد استحکام و حمایت مکانیکی در اندامهای جوان گیاه است. این بافت که در انگلیسی «collenchyma» نام دارد، از سلولهای زنده تشکیل شده و برخلاف برخی بافتهای سخت گیاهی، سلولهای آن دیوارههای نامنظم و ضخیمشدهای دارند که معمولاً در گوشهها بیشتر دیده میشود. کلانشیم در بخشهایی از گیاه مانند ساقههای جوان، دمبرگها و رگبرگها یافت میشود و به گیاه کمک میکند تا در عین انعطافپذیری، استحکام لازم برای ایستادگی را نیز داشته باشد. یکی از ویژگیهای مهم این بافت این است که قابلیت کشش و رشد را با رشد گیاه حفظ میکند و در نتیجه مانع از شکستگی در اثر باد یا فشارهای مکانیکی میشود. کلانشیم برخلاف اسکلرانشیم، بافتی زنده است و در مراحل اولیه رشد گیاه فعال باقی میماند. این بافت معمولاً در زیر اپیدرم قرار دارد و به صورت لایههایی در اطراف اندامهای در حال رشد دیده میشود. وجود کلانشیم برای گیاهان جوان بسیار ضروری است، زیرا هنوز بافتهای چوبی کامل تشکیل نشدهاند و گیاه نیاز به پشتیبانی انعطافپذیر دارد. این بافت به دلیل ترکیب خاص دیوارههای سلولی خود، هم استحکام ایجاد میکند و هم مانع از خشکی و آسیب سریع اندامهای نرم گیاه میشود. بنابراین، این بخش یکی از بافتهای مهم گیاهی است که نقش اصلی آن حمایت مکانیکی همراه با حفظ انعطافپذیری در اندامهای در حال رشد گیاه میباشد.
کلانشیم
فرهنگ عمید
نوعی بافت نگه دارندۀ گیاهی که دیوارۀ یاخته های آن ضخیم شده و باعث استحکام بخش های علفی می شود.
دانشنامه آزاد فارسی
کُلانْشیم (collenchyma)
نوعی بافت گیاهی، متشکل از یاخته هایی نسبتاً طویل و با دیوارۀ یاخته ای ضخیم، به ویژه در گوشه های یاخته. کلانشیم نوعی بافت حمایتی و تقویتی است و در گیاهان غیرچوبی، عمدتاً در ساقه و برگ یافت می شود.