کارگد بر اساس منابع جغرافیایی قدیمی، نام روستایی در استان خوزستان و از توابع دهستان باوی در بخش مرکزی شهرستان اهواز بوده است که در فاصلهای در حدود ۵۲ هزارگزی شمالشرقی اهواز و نزدیک به مسیر ارتباطی اهواز به مسجدسلیمان قرار داشته است. این آبادی در منطقهای دشتی و گرمسیر واقع شده و شرایط اقلیمی آن متناسب با ویژگیهای جلگهای جنوب غرب ایران بوده است. در گذشته، جمعیت این روستا حدود ۲۱۰ نفر گزارش شده که نشاندهنده یک سکونتگاه روستایی کوچک اما نسبتاً فعال در آن دوره بوده است. منابع آب این منطقه عمدتاً از طریق چاه تأمین میشده و همین موضوع نقش مهمی در شکلگیری و استمرار حیات روستا داشته است. فعالیت اقتصادی ساکنان آن بر پایه کشاورزی استوار بوده و محصولاتی مانند غلات و تریاک در آن کشت میشده است که نشاندهنده الگوی معیشتی سنتی در منطقه است. همچنین شغل اصلی مردم زراعت بوده و ساختار اجتماعی آن از طایفه حمید تشکیل میشده که بیانگر پیوندهای قبیلهای در این آبادی است. دسترسی به روستا در گذشته از طریق راههای محلی انجام میشده و در فصل تابستان امکان عبور وسایل نقلیه نیز وجود داشته است. در جستوجوهای امروزی، نام دقیق «کارگد» بهصورت مستقل کمتر دیده میشود و احتمال تغییر نام، ادغام با روستاهای دیگر یا کاهش جمعیت آن مطرح است. این موضوع در بسیاری از روستاهای قدیمی ایران رایج است که در گذر زمان یا دچار تغییر نام شدهاند یا بهتدریج از نقشههای رسمی حذف شدهاند.
کارگد
لغت نامه دهخدا
کارگد. [ گ ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز، در 52هزارگزی شمال خاوری اهواز و 11هزارگزی جنوب شوسه مسجدسلیمان به اهواز. دشت و گرمسیر است. سکنه 210 تن. آب از چاه دارد و محصول آن غلات و تریاک و شغل اهالی زراعت است. ساکنین از طایفه حمید هستند. راه آن در تابستان اتومبیل رو است. ( فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).