لغت نامه دهخدا
کابیرج. [ رَ ] ( اِخ ) از سانسکریت کاوریا. موضعی است در جنوب هند، از سنگهت. ( تحقیق ماللهند بیرونی ص 154 ). و رجوع بفهرست همان کتاب شود.
کابیرج. [ رَ ] ( اِخ ) از سانسکریت کاوریا. موضعی است در جنوب هند، از سنگهت. ( تحقیق ماللهند بیرونی ص 154 ). و رجوع بفهرست همان کتاب شود.