چانه انداختن

مکث کردن، درنگ کردن، منتظر ماندن

چانه انداختن. [ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) حرکت آخرین که در زنخ محتضر پدید آید. تشنج آخرین شخص محتضردر فک اسفل. آخرین حرکت تشنجی چانه محتضر. کنایه است از مردن. کنایه است از دم درکشیدن و جان سپردن.

( ~. اَ تَ ) (مص ل. ) آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ.

کنایه از مردن. کنایه از دم در کشیدن و جان سپردن.

آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ.