لغت نامه دهخدا
چانه انداختن. [ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) حرکت آخرین که در زنخ محتضر پدید آید. تشنج آخرین شخص محتضردر فک اسفل. آخرین حرکت تشنجی چانه محتضر. کنایه است از مردن. کنایه است از دم درکشیدن و جان سپردن.
چانه انداختن. [ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) حرکت آخرین که در زنخ محتضر پدید آید. تشنج آخرین شخص محتضردر فک اسفل. آخرین حرکت تشنجی چانه محتضر. کنایه است از مردن. کنایه است از دم درکشیدن و جان سپردن.
( ~. اَ تَ ) (مص ل. ) آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ.
کنایه از مردن. کنایه از دم در کشیدن و جان سپردن.
آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ.