لغت نامه دهخدا پیکرشکن. [ پ َ /پ ِ ک َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) که پیکر شکند: ز پولاد پیکان پیکرشکن تن کوه لرزنده بر خویشتن.نظامی.