لغت نامه دهخدا
( پیشه آموختن ) پیشه آموختن. [ ش َ / ش ِ ت َ ] ( مص مرکب ) هنر آموختن. فرا گرفتن هنر. کسب هنر: گفت چه پیشه می آموزی ؟ گفت قرآن حفظ میکنم. ( نوروزنامه ).
( پیشه آموختن ) پیشه آموختن. [ ش َ / ش ِ ت َ ] ( مص مرکب ) هنر آموختن. فرا گرفتن هنر. کسب هنر: گفت چه پیشه می آموزی ؟ گفت قرآن حفظ میکنم. ( نوروزنامه ).
( پیشه آموختن ) ۱ - ( مصدر ) فرا گرفتن پیشه کسب هنر: گفت چه پیشه می آموزی ? گفت: قر آن حفظ می کنم. ۲- ( مصدر ) تعلیم دادن یاد دادن هنر.