لغت نامه دهخدا
پی یر. [ یِرْ ] ( اِخ ) نام ساکنین ناحیتی در تراکیه در طرف چپ کوه پان ژه، به عهد خشایارشا. ( ایران باستان ج 1 ص 749 ).
پی یر. [ یِرْ ] ( اِخ ) نام ساکنین ناحیتی در تراکیه در طرف چپ کوه پان ژه، به عهد خشایارشا. ( ایران باستان ج 1 ص 749 ).
نام ساکنین ناحیتی در تراکیه