لغت نامه دهخدا
پتیار. [ پ َت ْ ] ( اِ ) پتیاره. رجوع به پتیاره شود.
پتیار
فرهنگ عمید
= پتیاره
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- مخلوق اهریمنی که از پی تباه کردن و ضایع ساختن آثار نیک و آفریدگار اهورمزدا پدید آمده مخلوق اهریمنی دیو. ۲- آفت بلا عیب مصیبت. ۳-( صفت ) مهیب زشت نازیبا. ۴- ( اسم ) دشمنی مخالفت ضدیت بغضائ عداوت عناد. ۵- مکر فریب حیله دغا. ۶- شدت سختی نفاذ حکم ۷- ( صفت )( تداول زنان ) دشنامی سخت قبیح است: لکات. پتیاره. ۸- ( اسم ) و بال کوکب و بال ستاره.