لغت نامه دهخدا
پاکخو. ( ص مرکب ) پاکیزه خو. پاکخوی:
مهتر پاکخوی پاک سیر
خواجه سید عمید ابن زیاد.فرخی.
پاکخو
فرهنگ عمید
پاکیزه خوی، خوش خلق، خوش خو.
فرهنگ فارسی
( صفت ) کسی که دارای خوی پاک است پاکیزه خو خوشخوی.
پاکیزه خو پاکخوی
پاکخو. ( ص مرکب ) پاکیزه خو. پاکخوی:
مهتر پاکخوی پاک سیر
خواجه سید عمید ابن زیاد.فرخی.
پاکیزه خوی، خوش خلق، خوش خو.
( صفت ) کسی که دارای خوی پاک است پاکیزه خو خوشخوی.
پاکیزه خو پاکخوی