وجید

لغت نامه دهخدا

وجید. [ وَ ] ( ع اِ ) زمین هموار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). ج، وُجدان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

زمین هموار. جمع وجدان