واجب غیری

[ویکی فقه] فعل واجب شده به دلیل مقدمیت آن برای واجب دیگر را واجب غیری گویند.
واجب غیری، مقابل واجب نفسی بوده و به واجبی گفته می شود که خودش به نفسه و به طور مستقیم دارای مصلحت نیست بلکه مصلحت در غیر آن است؛ برای مثال، «فاغسلوا» در آیه شریفه (إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ)؛ اصالتاً و به طور مستقیم در مقام بیان وجوب وضو است، اما خود وضو مصلحت ندارد بلکه وضو مقدمه نماز است.