نیکو خورش

لغت نامه دهخدا

نیکوخورش.[ خوَ / خ ُ رِ ] ( ص مرکب ) در ناز و نعمت. خوش خوراک.خوش گذران: ناعمه؛ زنی نیکوخورش. ( یادداشت مؤلف ).

در ناز و نعمت. خوش خوراک خوش گذران