نامسلوک
لغت نامه دهخدا
نامسلوک. [ م َ ] ( ص مرکب ) طی ناشده. نارفته. پای سپرده ناشده. || متروک. راهی که متروک مانده است و کسی از آن گذر نمی کند: مناهج عدل که نامسلوک مانده بود مسلوک و معین شد. ( سندبادنامه ص 10 ).
جمله سازی با نامسلوک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن مرد که از آداب معاشرت و اصول اخلاقی فاصله گرفته بود، به عنوان یک فرد نامسلوک در میان جمع شناخته میشد و هیچکس تمایلی به معاشرت با او نداشت.
💡 در آن دوران باستان، رفتارهای نامسلوک در دربار پادشاه میتواند منجر به تبعید یا مجازاتهای سختی شود که نظم اجتماعی را به کلی به هم میریخت.
💡 اگر فردی در محیطهای آموزشی رفتاری نامسلوک از خود نشان دهد، ممکن است از آن گروه یا تشکل آموزشی به دلیل عدم رعایت قوانین اخراج شود.