میراثدن

واژه‌ی میراثدن مصدری جعلی و از ساخت‌های نو در زبان فارسی است که بر پایه‌ی قیاس با دیگر مصدرها پدید آمده است. این فعل به‌صورت میراثیدن نیز قابل ثبت است و در متونی مانند ناظم‌الاطباء به‌عنوان واژه‌ای مصدری به‌کار رفته است. مفهوم آن، ارث‌بردن یا دارایی و اموال کسی را پس از فوت او به‌ارث‌بردن است. ازنظر ساختواژه‌شناسی، میراثدن از بن‌ماده‌ی میراث ساخته شده که خود عربی‌است و به‌معنی ارث و دارایی باقی‌مانده از متوفی می‌باشد و پسوند فارسی «ـِدَن» بر آن افزوده شده تا صورت مصدری به خود بگیرد. این گونه ساخت‌ها اگرچه در گذشته کمتر متداول بوده‌اند، اما در دوره‌های بعد و برای غنی‌سازی ظرفیت‌های فعل‌سازی زبان فارسی به‌کار رفته‌اند. کاربرد این واژه در فارسی امروز بسیار کم‌شمار و تقریباً مهجور است و فعل‌های مرسوم‌تری مانند به ارث بردن، ارث بردن یا میراث بردن جایگزین آن شده‌اند. بااین‌حال، مطالعه‌ی چنین واژه‌هایی برای درک سیر تحول و انعطاف زبان فارسی در ساختن افعال جدید حائز اهمیت است.