«میدیوشهم» یکی از گهنبارهای ششگانه در آیین زرتشتی است که به عنوان دومین جشن آفرینش شناخته میشود و جایگاه مهمی در تقویم دینی زرتشتیان دارد. این جشن در میانه تابستان و در بازهای از روزهای مشخص در تقویم زرتشتی برگزار میشود و معمولاً با اواخر خرداد تا اوایل تیر در تقویم خورشیدی همزمان است. فلسفه اصلی این گهنبار، یادآوری آفرینش آب در جهان هستی است و بر اساس باورهای مزدیسنا، در این دوره از آفرینش، آب به عنوان یکی از عناصر بنیادی حیات توسط اهورامزدا پدید آمده است. به همین دلیل، میدیوشهم نمادی از پاکی، زندگی و استمرار حیات در طبیعت به شمار میآید. زرتشتیان در این ایام در آتشکدهها و مکانهای مذهبی گرد هم میآیند و با انجام نیایشهای ویژه، اوستاخوانی و دعا، این روزها را گرامی میدارند. همچنین در این مراسم، خوراکیهای نذری مانند «لورک» میان مردم توزیع میشود که نشاندهنده بخشش، همبستگی و مشارکت اجتماعی است. این آیین علاوه بر جنبه مذهبی، کارکرد اجتماعی مهمی نیز دارد و موجب تقویت پیوندهای انسانی در جامعه زرتشتی میشود. میدیوشهم یکی از شش گهنبار اصلی است که هر یک به مرحلهای از آفرینش در جهانبینی زرتشتی اشاره دارد و در مجموع چرخه خلقت را یادآوری میکند. این جشنها علاوه بر ارزش دینی، بازتابی از پیوند عمیق انسان با طبیعت و عناصر حیاتی آن هستند. بنابراین، «میدیوشهم» جشنی دینی و فرهنگی در آیین زرتشتی است که به آفرینش آب اختصاص دارد و با نیایش، گردهمایی و بخشش همراه است.
میدیوشهم
لغت نامه دهخدا
میدیوشهم. [ م َ ش ِ م َ ] ( اِ ) دومین گهنبار. این جشن در تیرماه روز دی بمهر ( پانزدهم )واقع می شود و در این روز یا در فاصله گهنبار اول ودوم آب وجود و هستی یافته است. ( یشتها ). گاه دوم یعنی شست روزی که خداوند در آن ایام آبها را خلق فرموده. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به یشتها ج 1 ص 595 شود.
فرهنگ فارسی
دومین گهنبار این جشن در تیرماه روز دی بمهر ( پانزدهم ) واقع می شود و در این روز یا در فاصله گهنبار اول و دوم آب وجود و هستی یافته است