لغت نامه دهخدا
مؤتشب. [ م ُءْ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) درهم پیچیده. ( منتهی الارب ). || گروه درهم آمیخته و مجتمع گشته. ( ناظم الاطباء ). مجتمع و به هم درآمیخته. ( آنندراج ). به هم درآمیخته و مجتمع گشته. || برآغالاینده. برانگیزنده. ( منتهی الارب ).
مؤتشب. [ م ُءْ ت َ ش َ ] ( ع ص ) آنکه در نسب خود غیرخالص باشد. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).