مورور

لغت نامه دهخدا

مورور. [ م ُ وَ وِ ] ( ع ص ) مرد سبکسر و خود را در خطر افکننده. ( منتهی الارب ). بی اندیشه و بی پروا که خود را در خطر اندازد. ( ناظم الاطباء ).