لغت نامه دهخدا
مهناء. [ م ُ هََ ] ( ع ص، اِ )ج ِ مهین. ( دهار ) ( منتهی الارب ). رجوع به مهین شود.
مهناء. [ م َ ن َءْ ] ( ع ص ) آنچه بی دسترنج رسد. ( منتهی الارب، ماده هَ ن ء ). مهنا.
مهناء. [ م ُ هََ ن ْ ن َءْ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از تهنئة. مبارکباد گفته شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهنئة شود.
